Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bi denizdi . Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bi irademiz vardı? Kullanmadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?...
