Ateşi ne kadar uzun süre izlersem izleyeyim bıkmıyordum. Ateş şekilden şekile, renkten renge dönüşüyordu. Sanki canlıydı ve kendi iradesiyle hareket ediyordu. Doğuyor, bağlanıyor, ayrılıyor, yok olup gidiyordu.