P>Açı Direkleri bir başucu kitabı, aforizmalardan oluşmakta. Michaux' un herhangi bir kalıba sokulmasının güçlüğü de dikkate alındığında, aforizma tanımını kullanmak doğrusu pek yeterli olmayabilir.

Kitapta anlatılar da yeralmakta (örneğin düş anlatısı). Ayrıca aforizma türünün " kendi üstüne kapalılığı" ya da " bütünlüğü" yok. Bazı bölümler için " düşünceler", " notlar" da denilebilir. Açı direkleri bir "ahlak" kitabına yaklaşıyor yer yer. Dostu Cioran'ın ve bazı kendi yapıtlarının tersine, " ahlakı" yaşamdan yana.

Henri Michaux ile karşılaşma öyle sıradan bir karşılaşma değil. Aldanmayalım. Onu tanıyoruz ama görmezlikten gelmeyi yeğliyoruz. O bizi tanıyor, ışığa çıkarıyor. Michaux ile birlikte uzak içselliğimizin yolunu keşfediyoruz, iç kıvrımlarda yaşamayı öğreniyoruz.