"Siz yokmusunuz, siz nesiniz?! Devletin yüce makamlarındakiler secdeye kapanır, beğenmezsiniz. Diyanet azim gayretle hacı kontenjan genişlemesi yapar, eleştirirsiniz. Ülkemizin ne kadar ilerlediğini resmen demeçlenir, şükretmezsiniz. En ileri ülkeler bilem itibarımıza haset eder, oyunlarına gelirsiniz. Dergilerden dergi, itibarımıza hasret eder, oyunlarına gelirsiniz. Dergilerden dergi, gazetlerden köşe beğenmezsiniz... Yalnızca nefsinize muhalif olmanıuz söylenir; böylesine muhafazakâr-liberal-milliyetçi-sosyal-demokrat-batıcı-laikten çağdaş hükümete muhalif kalırsınız. Acı ama Türkiye, siz bir anarşistsiniz. Yoo, yoo ne komünisti anarşist, yani düzen karşıtı. Hayır, namazınıza niyazınıza bakan da sizi bir şey sanır.

Ama bu ülkede başörtülü bacılarımıza zulmedilirmiş, ordumuzdan şunca subay atılırmış, şu kadar müslüman zindanlarda işkence görürmüş, Rüşdî mürtedine rahmet okutacak yerli inançsızlar hafta yedi-gün sekiz dininize söverlermiş, fuhuş caddede, çıplak et gazaetede, fikir borsada, haysiyet çarşıda pazarlanır, namus-şeref, sabır-sebat tedavül dolaşımından (ikisi de aynı laf) kaldırılırmış. Daha ne bileyim; zulüm padişah, tuğyan sadrazamı yapılmış.

Size ne -bu siz, başka siz- bütün bunlardan. Sizin hiç hocanız, abiniz, büyüğünüz yok mu?"