P>Alaçatı, pek doğru olmasa da, yöre halkınca bir Rum beldesi olarak bilinir.

Her taş evinin, kuşaklar boyu unutulmamış Rumlarla ilgili bir hikayesi, her

ailesinin Rumlardan kalma kınk dökük birkaç parça eşyası vardır. Rumlann

Alaçatı'ya geliş gidişleriyse, okyanus med cezirleri gibi abartıyla anlatılır.ALAÇATILI romanı XIX. yüzyılın sonlarını da içine alan, yakın tarihimizin

özgünlüğünü yitirnıemiş eşsiz mekânlarında geçer. Türk ve Rum iki ailenin aynı

taş evde yaşadıklan acı tatlı olaylan gerçekçi şekilde, yalın bir dille

anlatır.Rum ailenin 1890 yılında Sakız Adası'ndan Alaçatı'ya gönüllü göçü, Boşnak

ailenin Balkan Savaşlanndan sonra nüfusunun çoğu Rum olan Alaçatı'ya zorunlu

yerleştirilmesi, Rumlann I. Dünya Savaşı sırasında İttihat ve Terakki

yönetimince Sakız Adası'na geri gönderilmeleri, Yunanlılann 15 Mayıs 1919'da

Alaçatı'da Osmanlı yönetimine son vermeleri...Ardından 11. Dünya Savaşı günlerinde Sakız Adası'nın Alman uçaklarınca

bombalanması sonucu Rumlann can korkusuyla Türkiye'ye sığınmafan, yaşanılan

taş evde kesişen farklı kültürlerden iki gencin savaş koşullarında alevlenen

yasak aşkları, Rum ailenin Kıbrıs ve İngiltere üzerinden Yeni Dünya'ya göçü ve

Nevv York'lu avukatın Alaçatı'da kökferinî araması...Yörenin yakın tarihine ışık tutan, yöre halkınca anlatılan yaşanmış ya da

söylence olayları yansılan ve Türk-Yunan dostluğuna tanıklık eden ALAÇATILI

"kökler, taş ev, yasak aşk..." akıllardan kolay silinmeyecek bir İnsanlık

dramı...