P>Çabuk mu unutuyoruz? Bu soruya büyük bir çoğunluğun vereceği yanıt tereddütsüz evet olacaktır. Erbil Tuşalp "Aldanma" ile bir yandan geleceğe belge bırakma çabalarını sürdürürken, bir yandan da unutkanlığımızı yüzümüze vuruyor ve bu unutkanlığın bizi hangi bedelleri ödemek zorunda bıraktığı gerçekliğini sorguluyor. Ve bu kez Erbil Tuşalp; anne ve babalardan çok, "12 Eylül"ü yaşamamış, "Susurluk"u unutmak üzere olan, "Hortum ve Talanı" kanıksanması gereken olaylar ve olgular gibi algılama noktasına gelen 20'li yaş gençliğine dönüyor yüzünü.

Bizim çocuklarımız. Her birinin kendi dünyası var. Küçük dünyalarının kedileri, köpekleri, oyunları, oyuncakları var. Henüz ülkeleri yok. Vatansever, vatan haini ayrımına uğramamışlar. Anne ve babalarının vatansever mi, vatan haini mi olduklarını bilmeden büyüyorlar. Kahraman, korkak ya da güzel, çirkin ayrımları da yok. Anne her zaman güzel, baba her zaman kahraman. Oğlanlar babalarının kahramanlığını, kızlar annelerinin güzeliğini anlatarak oynuyorlar...