"Şiir, evrendeki her şeyle ilişkilidir ve bu İlişkisel bağlam içerisinde yaratılır. Bu saptama sanatsal yaratının imgelem ile olan ilişkisini çağrıştırır. İmgelemin söz konusu olduğu anda ise "her şeyin bir diğer şeyle" ya da "her şeyin her şeyle" ilişkili olması "doğal"dır.Böylesi bir bağ kurulduğunda, "her sanatçının diğer sanatçılarla" ilişki içerisinde olabileceği savlanabilir. Yani, "bir şiir ile bir resim" ya da "bir ressam ile bir şair" yaratıcı anlamda, ontolojik bağlam ve gerilim açısından ilişki içerisinde olabilir.Ressam Fatma Tülin'in ilk resmini gördüğüm andan itibaren resimlerin ben'de yarattığı gerilim, bu kitabın yazılmasını "zorunlu" hale getirmişti. Çünkü, "Şeftali Çekirdeği"ne ilişkin tabloların karşısında duyumsadığım biricik duygu hali "tedirginlik ve tekinsizlik"ti. Bu kavrayış, söz konusu duygu durumunun gerekçelerini, "şiirle büsbütün bağıntısız olmayan yollarla" bulmaya yönlendirdi ben'i. Çünkü sanat yapıtları, "tehlike içinde bulunuyor olmanın, bir yaşantıyı kimsenin daha ötesine geçemeyeceği noktaya kadar yaşamanın" ürünleriydi.Sorular çoğaldıkça yanıtların çetinliği öne çıktı. Tuvallerdeki "dünya görüsü"nün gizine ulaştığımı varsayıp bu gizi paylaşmak istedim."