Güneş öylece yüzünde doğmuştu bence. Buğday rengi saçları parıl parıl parlıyordu. Upuzun boyu bildiğin Selvi ağacı. Gözleriyse... Gözleriydi beni benden alan. Savuran her bir yana, dağa taşa vuran.
O… Sabahları umarsız süslendiğim. İlk tokadımı yiyişim babamdan, onun için. Yüzüne bakarken daldığım engin denizlere. Saçlarını okşamamak için parmaklarımı sıktığım ve ısırdığım dudaklarımı, dudaklarını görünce. Masmavi bakışları, geceler boyunca uzanan kirpikleri, sanki gözlerinin muhafızları.
Kitap ile ilgili henüz yorum yapılmamış.