P>Radyo Tiyatrosu'nu babaannemle birlikte dinler, yine ona okuduğum Kemalettin Tuğcu romanlarına ve izlediğimiz filmlerdeki Ayşecik'in, Ömercik'in dramlarına birlikte ağlardık.

Filmlerdeki "kötü adamlar" ortak düşmanımızdı, fakat ben gizliden gizliye onları çok severdim. Hep iyi, sevimli ve babacan olan Hulusi Kentmen, Vahi Öz, Suphi Kaner, Nubar Terziyan, Necdet Tosun, Hüseyin Baradan, Osman Alyanak kadar sevimli kötü adam Ahmet Tarık Tekçe'yi, çirkin fakat hüzünlü Danyal Topatan'ı, genç kızların içkilerine ilaç koyarak "kötülük" yapan Önder Somer'i, Bilal İnci'yi, Kenan Pars'ı hep çok sevdim...

Çocukluğumun Fruko, Çamlıca gazozlu yazlık sinemalarında izlediğim filmlerden, unutulması olanaksız yüzler anımsıyorum. Bahçıvan, uşak, manav... Sami Hazinses, Kazım Kartal, Önder Somer, Süheyl Eğriboz...

Bu ilk kitap için vefa borcu diyebilirim. Sinemaya emeği geçmiş bütün sinema emekçilerine...