Aradan geçen altı ayın sonunda Kimya daha bir güzelleşmiş, serpilmiş ve olgunlaşmıştı. Kayseri'ye giderken esrarlı bir gonca olarak bırakmıştım onu, Conya'ya döndüğümde açılmış muhteşem bir gül olarak mldum. Ayaklarını soktuğu akarsudan, üzerine uzan-lığı otlardan, çevresinde uçuşan arılardan, hatta ığurböceklerinden bile kıskandım onu. Kalbimin en ücra köşelerine yeniden yazdım adını; beynimin bütün cıvrımlarına bir kez daha kazıdım aşkını. Burası cennet )ahçeierinden bir bahçe idi sanki. Daha birkaç dakika ince yaratılmış olmalıydık. O Havva, ben Âdem! O umut, )en endişe! O yasak meyve, ben... Bir tek iblis eksik hyecektim ki o da çıkıp geldi nefsimden! İşte o vakit ilk lefa korktum aşktan! Bir yüzüyle sevgiydi aşk, diğer yüzüyle arzu... Bir yönüyle melekti, diğer yönüyle şeytan...