Bir aşkın gerçek aşkımız, bizim aşkımız olduğunu onu yitirmek üzereyken daha iyi anlıyoruz. Yürek atışlarımız değişiyor, tıpkı martıların kanatçırpışları gibi. Aşkı yitirmek üzereyken yürekatışlarımız, martının suya yakın uçarkenki kanatçırpışlarına benziyor; daha sık aralıklarla atıyor.Oysa aşkımız bize aitken, yürek atışlarımız dingin;yüksekte uçan martının neredeyse kanatlarınıçırpmadan havada durması ya da süzülmesi gibi,neredeyse atmıyor yüreğimiz.