Bilindiği üzere hukuk öğrenimine yeni başlayan ve hukuka ilgi duyan herkesin ilk yaptığı iş, bir kanun kitabı alarak okuyup incelemektir. Kanunların halk için yapılmasına ve kanunu bilmemenin özür sayılmamasına rağmen hepsine bir bütün olarak bakabilmek imkânsız olmasa da çok meşakkatli olsa gerek. Mevzuattaki girift durum ise ilk başta hukukçuları uğraştırmaktadır. Daha birçok nedenle 1994 yılında adım attığım hukuk dünyasında o günden bugüne sürekli zihnimi kurcalaya“birileri yapar” diye beklediğim ancak henüz karşılaşmadığım tarzda yazılan bu kitabı siz değerli hukukçuların beğenisine ve hizmetine sunmaktayım.
Örnek;
Genel Yetkili Mahkeme
Madde 6
(1) Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kisinin davanın açıldığı tarihteki yerlesim yeri mahkemesidir.
(2) Yerlesim yeri, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre belirlenir.
Atıf;
TMK Madde 19- Yerlesim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Bir kimsenin aynı zamanda birden çok yerlesim yeri olamaz. Bu kural ticari ve sınai kuruluslar
hakkında uygulanmaz.
TMK Madde 20- Bir yerlesim yerinin değistirilmesi yenisinin edinilmesine bağlıdır. Önceki yerlesim yeri belli olmayan veya yabancı ülkedeki yerlesim yerini bıraktığı halde Türkiyede henüz bir yerlesim yeri edinmemis olan kimsenin halen oturduğu yer, yerlesim yeri sayılır.
TMK Madde 21- Velayet altında bulunan çocuğun yerlesim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerlesim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerlesim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerlesim yeri sayılır. Vesayet altındaki kisilerin yerlesim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.
TMK Madde 22- Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerlesim yeri edinme sonucunu doğurmaz.