Pîştî deh rojên bi stress î li Stenbûlê, bavê Dawûd ji wî mirovê ku li Enqereyê bû telgrafek stand. Bavê Dawûd berê li berçavka xwe gerîya û dûvre li Dawûd zîvirî got:

-Va ye kurê min yê çavbelek li ba min e û ez li berçavkê digerim. Ha kurê min, ji te re. Çika bixwîne!

Dêwûd bi hêcan telgrafe girt ü di derbeke de xwend: "Roja duşeme, li ba min amade bin. Min randewü standiye. Merevinin. Weli!"