"Gözlerimi kapatmışım. Yargıç kadar uyanığım. Düşünüyorum.Bu kim, bu konuşan? Soracaklar da; cevap, umurlarında olacak mı? Bir rüyaysa bu, olsa olsa kim duyuyorsa konuşanı, konuşan odur. Rüyalarda her karakterin ardındaki aslındabizmişiz ya, oradan yola çıkarsak bu sonuca varırız. Kim duyuyorsa şimdi konuşanı, odur konuşan.""...'Nereye' diye sormadım. Sormam gereksizdi. Biliyordum. Bazı şeyleri doğal olarak bilirsiniz ya, rüyalarda. Kendiliğinden bilinir her şey, kendiliğinden anlamlıdır. Yerimizden kalktık. Bir yanı pencere, diğer yanı duvar olan koridorda yürüyoruz. Bir yanım pencere, bir yanım duvar. O, duvar yanımda yürüyor. Bilmiyor...""Bir şey var ki beni bana düşüren, beni bana gösteren, sonra beni benden söküp atan, mümkünlük sınırlarımın gerisinde kalışımı beğenmeyip zorlayan, belki de gelgitlerimi biraz horlayan; bir şey ki hakkında uzun süre araştırdığım, hiçbir yere varamadığım ve birakşam-belki bu aksam beklentisizlikten şeffaflaşmış bir yorgunlukta beni karşılayan... Bir şey var İşte ya, bu şey; İzanı İyi bildiği halde aşırıyı sever, tuhaftır bana ise hep tersini öğütler."Zehra Yiğit, 1983 doğumlu, istanbul Bilgi Üniversitesi Psikoloji bölümünü bitirdi. Birçok öykü ve yazısı çeşitli dergilerde yer aldı. ilk öykü kitabı, "Hiçbir şey Yapmayan Adam", 2007'de ve ilk romanı "Züppe", 2008'de Bileşim Yayınlarından basıldı.