p>
Avrupa'nın II. Dunya savaşı sonunda başıayan bütünleşme çabası, bu gün geldiği nokta açısından yaşadığı tecrübe ve dönüşüm açısından sosyal bilimcilerin ilgisini çekmektedir. Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu Anlaşmasının (1951) imzalanmasının ardından neredeyse 60 yıl sonra 2010 yılında yürürlüğe giren Lizbon Anlaşması (2007) ile siyasal bütünleşmenin gerçekleştirilmesine çalışılmaktadır. Altı kurucu ülke ile yola çıkılması ve zaman içinde yeni ülkelerin katılması ile bugün 27 üyeye ulaşan Avrupa Birliği, hem derinleşme hem de genişleme süreci itibariyle bölgesel entegrasyonlar içinde  en  başarılı  örneklerden  birini  oluşturmaktadır.
Avrupa Birliği, ekonomik, siyasal ve sosyal açılardan aynı ilkeler üzerine kurulu benzer bir atmosfer oluşturmak için tüm üye ülkelerde geçerli olan ortak politikalar oluşturmuştur. Bu ortak politikalar, bugünden yarına birden gerçekleşmemiştir. Aksine Birliğin derinleşme sürecinde zaman içinde oluşturulmuş ve ayrıca bütün politikaların oluşum süreci aynı hız ve koodinasyon içinde de gerçekleşmemiştir. Özellikle üye ülkelerin egemenliklerini sınırlayan veya bir üst otorite ile paylaşmanın gerekli olduğu durumlarda ortak politika oluşum süreci zaman almıştır. Ayrıca belirlenen çerçevenin sorunlar yaratması nedeniyle, zaman zaman oluşturulan ortak politikanın ilkelerinde önemli reformlar yapılmıştır.
Aday ülkeler, kendi uyguladıkları politikaları Birlik genelinde uygulanan ortak politikalarla müzakere sürecinde uyumlaştırmakla yükümlüdürler. Bu kitaptaki her bir bölüm, Avrupa Birliği'nde her bir ortak politikanın oluşum sürecini, temel ilkeleri, amaçları, karşılaşılan sorunlar ve yapılan reformlar açısından ele almaktadır.