Çıplak koridorların gergin karnında patlayanYaralı çıĝlıkların arasından geldim.Kenetli yüreklerin çarmıhta ışıdıĝı diyarlardan.Avuçlarımda gün ışıĝını taşıyan çakıl taşları saklıyordumÇocukluĝumdan kalan
Çalınmış gençliĝime üzülmek için hiç zamanım olmadıGeçip gittim aĝlama duvarlarına gülümseyerekGüneşin her gün doĝduĝu yere umutla bakarakBu gün sadece kahreden bir gülümseme taşıyorumGüneşi balçıkla sıvamaya çalışanlar için…