İsmi dudaklarımı kesti. Cesaretimin son mecaliyle tekrar baktım gözlerine. Dayanamadım, tekrar sarıldım. Doyamadım, usulca fısıldadım: “Beni bırakma.” Dudaklarım acıdı, dilimin ucu uyuştu. Yara izlerim sızladı. Doyamadım, çözdüm kollarımı. Kaburgalarım soluklarıma saplandı. Nefesim kesildi. Nefesim kursağımda kaldı. Doyamadım, gitti.