Türkiye son yıllarda önemli bir toplumsal dönüşüm geçiriyor. Dilleri, dinleri, mezhepleri ya da cinsiyetleri hâkim normlardan farklı olan gruplar ayrımcılığa uğradığını gittikçe daha sık dile getiriyor. Buna paralel olarak geçmişte tabu olan konular hem toplumsal hem de siyasal düzeyde açıkça tartışılıyor.

Bu süreç iki olasılığı barındırıyor: Farklı grupların kamusal alanda görünür olması, bir yandan gruplararası gerginliği artırma potansiyeli taşıyor. Zira eşitlik talep eden gruplar, hâkim normları ve toplumsal hafızayı sorguluyorlar. Bu çerçevede yerleşik normların ve kimlik sınırlarının tehdit altında olduğunu düşünen hâkim gruplar ile eşitsizliği sorgulayan gruplar arasındaki gerilimler artabiliyor.