"... Güz zamanı annem pekmez yapardı. Bir kazan dolusu meyva suyu, kaynaya kaynaya buharlaşır, bir kısmı uçardı. Kazanın dibinde parlak, saydam, meyvanın özü kalırdı. Kalan sıvı bütünüyle arınır, gerçek tat kalırdı. İşte ben, aşkı, annemin pekmez yapmasına benzetirdim. Herşeyden arınmış, temizlenmiş, özü dipte kalmış pekmez gibi."