Şimdi, Çankayadan Tunalıya doğru yürüyorum. Süngüsü düşmüş bir çapulcu gibi. Adımlarım acelesiz. Kuğulu Park bitkin, şişelerinin diplerine o dolunaydan birer tane kıstırıp uyumuş sarhoşlarıyla. İzmaritim, bir fermuar gibi sarkıyor dudaklarımın kenarından. Kar, sevgili sargı bezimiz bizim. Örtüyor dünyamızı, kocaman yassı yaramızı. Şaşkın, Hafızasız.