“Mağaranın içerisine girer girmez, içini garip bir heyecan kapladı. Ne garip şeydi. Daha önce hiç bu kadar heyecanlanmamıştı… Hüseyin Gazi, kapkaranlık mağaranın içinde şaşkın şaşkın dururken, bir at kişnemesi duydu. Nereden geldiğini anlayamadığı ses, mağaranın duvarlarında yankılanmaya devam ediyordu: İşte bu tayı da al. Onun adı Aşkar Devoğlu’dur. Kundaktaki oğlun pek bahadır bir delikanlı olacak. Aşkar Devoğlu, kılıç, kalkan ve gürz onun kısmetidir. Hepsini de oğluna götür! Mağaranın duvarlarında bu ses çınladı durdu. Hüseyin Gazi, gürz, kılıç ve kalkanı aldı. Merakla tayın sesinin geldiği yöne doğru ilerledi…”