Üstün Akmen, 1963 yılından bu yana yazmakta. Önce "Evrim", "Dönem", "Yeni Ufuklar", "Yeni İnsan", "Yeni Dergi", "A" gibi dergilerde öykü, poemeprose ve denemeleri yayımlandı. Sonra "Soyut ta göründü. Biçimde serbestlik, düş gücü ve özgür bir anlayışı benimsedi. 1970'li ve 1980'İi yıllarda, ekonomi dergilerinde, "Milliyet", "Güneş" gazetelerinde yayımlanan Türk ekonomisi, dış ticaret, vergicilik konularındaki inceleme yazılarına kendi deyimiyle "edebiyat bulaştırdı". 1988 yılının ilk yarısından itibaren "Cumhuriyet" gazetesinin "Pazar Yazıları" köşesinde çeşitli izlenimlerini yazdı. Üçü tiyatro, opera, bale eleştirileri; ikisi öykü; İkisi gezi notu; biri deneme ve biri de anı/roman olmak üzere toplam dokuz kitaba imza attı. Kitaplarında evrensellik yerine, genellikle parçalanmış bir toplumun tekil Öznelerine yer verirken, gezi notlarında sanatsal bir şölene dönüştürülen izlenimleri okuruna aktardı. "Senfonik Öykü" olarak nitelendirdiği Kör Bakkalın Gözleri nde, kendi cenazesinde çevresini sorguladı ve kitabın içeriği, yazın çevrelerinin geniş bir alanında yankılandı, tartışılır oldu. Provasız Hayat başlıklı anı/romanı 2005 yılında yayınlandı. Üstün Akmen'in tiyatro eleştirileri halen "Günlük Evrensel" gazetesinde, "Tiyatro... Tiyatro..." dergisinde ve çeşitli internet sitelerinde; müzik yazıları ise "Andante" dergisinde düzenli olarak kullanılıyor. Edebiyatla ilgili yazılarına da zaman zaman çeşitli dergi ve gazetelerde rastlanılmakta. Yaşar Kemal, Şükran Kurdakul ve Alpay Kabacalıdan sonra 2001-2005 yılları arasında dört buçuk yılı aşkın bir süre dünyanın en büyük yazar örgütü Uluslararası P.E.N Kulüpleri Federasyonu Türkiye Merkezi'nin genel başkanlığını üstlenmiş olması ve bu kurumdaki uluslararası başarılarıyla da tanınıyor. Halen Uluslararası Tiyatro Eleştirmenleri Birliği (I.A.T.C) Türkiye Merkezi Genel Başkanı.