span>“Zamanın eteklerinden çekiştirip kendi mahremini örtmeye çalışmaktan yorulmadın mı? Kendine olan sadakatini başkasında sınarken, kayıtsız teslimiyetle aynaları kapatarak yok olmadın mı? Acı denilen şey beyninin içinde gezintiye çıkmışken ayıpmış gibi onu inkâr etmekten utanmadın mı? Sana ithaf edilmiş bir intikam gibi plastik bir saygınlıkla karşına dikilen yapay suretlerden, rengarenk boyaların ardına gizlenen mezarlık müzelerinden, kucaklamaya çalıştığında canını acıtan teneke gölgelerden, maskesini indirdiğinde yüzü olmayan etsiz siluetlerden, çok aydınlıkta
ve çok karanlıkta saydamlaşan bünyelerden sıkılmadın mı?