Halife Harun Reşid, veziriyle komşu ülkelerden birini ziyarete gider. Halifenin tahtını boş gören Behlül, onun tahtına oturur. Behlül’ün, Halifenin tahtına oturduğunu gören saray görevlileri, onu döve döve tahtan indirirler. Halife geldiğinde bir bakar ki Behlül ağlıyor. Behlül’e neden ağladığını sorar. Behlül şöyle der: “Sen yokken senin tahtına beş dakikalığına oturmuştum,beni dövdüler. Şimdi senin haline ağlıyorum. Sen kaç yıldır şu tahta oturuyorsun. Zamanı gelince bak seni nasıl dövecekler?”