Uzun uzun karanlık gökyüzüne baktım. Bana gülümseyecek bir yıldız aradım. Yoktu... Yıldızsız gökyüzü, ışıksız, mutsuz, karanlık yüzler gibi beni korkuttu.İyice sokuldum anneme... Üzüntüyle; "Neden gökyüzünde hiç yıldız yok?" diyerek iç çektim.Annem kollarıyla beni sıkıca sararak;"Yıldızlar seni değil, içinde yaşadığımız kenti, kentin gürültüsünü terk ettiler.." dedi.