Aşkın ilk haline doğru yolculuğa bu kitapla çıkacaksınız
"Karşımdaydı yine kolumu kanadımı kıran kristal güzelliği.
Bir kez daha mırıldandım içimden; 'sen neysen ben de oyum'.
Davet etmedi, bekliyordu soluğunu tutmuş. Onu ölü hayal
ettim. Buz gibi, beyaz ve saydam, soğuk ve pak, elleri göbeğinin üzerinde kavuşmuş, gözleri huzurla kapalı. "

"Ah, Melek... Nerede durup düşündü ve nerede karar verdi
dünyanın gerçek, aşkın hayal olduğuna? Durup şimdi, bir kez
daha ve belki de ilk kez olarak Melek'e söylesem; 'Melek,' desem,
'Allah hayatın kısalığını unutabilmemiz için aşkı yarattı ve her
kim aşka inanıyorsa o ölümsüz olacak.' Melek, o çocuksu hüznüyle
bakıp; 'bunu biliyorum sevgilim,' dese. İçim acısa biraz, o
iyileştirici acı, gözlerime dadansa, baksam ona, 'Melek,' desem
derinden; 'bilmek bir işe yaramıyor, hadi gel birlikte bir kez daha öğrenelim'."