"Geçen akşam bir ateşböceği gördüm. O, ışıklarını çakarak 'eşini'ararken onun kıvılcımlı ışığı benim geçmişimi aydınlattı. Ve çok şeyi farkına bile varmadan yitirdiğimizi düşündüm. Var lıklarına, varolduklarına özen göstermediğimiz birçok şey bizi terk edip gidiyor, ama biz bazen terk edildiğimizi bile anlaya mıyorduk. Sonra tek bir kıvılcım, eşini arayan bir ateşböceğinin parıltısı gibi bir işaret, kaybolanları bize hatırlatıyor ve içimizi hüzünlü bir özlemle yakıveriyordu. Tek bir ışık bile yetiyordu bazen buna."Mehmet Attan, yavaş yavaş unutulmakta olan pek çok güzelliğin arasında gezdiriyor okurunu. Şiirlerle besliyor anlattıklarını. Çehov'un, Balzac'ın satırlarında dolaştırı yor, ya da Schumann'm bestelerinde, New Orleans cazının buğulu notalarında. Az bildiğimiz konulara geniş pencere ler açarken 'zaman nereye akar?' sorusu üzerinde düşündü rüyor. Sözünü esirgemeyen bir siyaset yazarından duygusal bir kitap.