Bizans, 4. yüzyıldan 15. yüzyıla kadar yaklaşık bin yıllık bir dönemde tüm ortaçağa egemen olmuş bir uygarlıktır. Önemli bir parçası Anadolu topraklan üzerinde bulunan Bizans, Roma İmparatorluğu'nun içinde doğup geliştiği için uzunca bir süre tüm Akdeniz çevresine egemen olmuştur. Ayrıca ortaçağın en önemli dünya devleti olarak, yakın ilişkileri bulunan çevre ülkelerle karşılıklı sanat alışverişi içinde olduğu düşünülürse, bu geniş coğrafya üzerindeki çeşitli uygarlıkları bünyesinde toplayarak; bunları Roma Dönemi'nden miras geleneklerini, Hellenistik Dönemi'nden estetik bilgisini ve yeni inancını (Hıristiyanlık), değişik dünya görüşüyle yorumlayan bir karışımın, Bizans sanatının temelini oluşturduğu ortaya çıkmaktadır.Bütün bu akımların birleşip toplandıkları ve bir sentezden geçerek uygulandıkları yer ise imparatorluğun başkenti Byzantion (Konstantinopolis) şehri olmuştur. Dolayısıyla, Bizans sanatının en mükemmel örnekleri burada ortaya konulmuştur. Bizans sanatının çizgi ahengi, şekil güzelliğine önem veren estetiğine başkentte yaratılan ürünlerde rastladığından, buna başkent üslubu denilmiş, dış çevrelerde daha ilkel sanat eserleri ise eyalet üslubunun temsilcileri olarak kabul edilmiştir. Bizans sanatına hakim olan dualizm (ikilik), bu sanatın ana Özelliklerinden en başta geleni olarak sonuna kadar yaşamıştır. Bu yüzden de, Bizans sanatında bir Konstantinopolis ekolünden bahsetmek mümkün olmaktadır.