... "Bölük Pörçük" anılarının içinde, yanlışları, hataları, hatta saçmalıkları dahi vardı, çekinmeden anlattığı. "Ben işte buyum" diyordu. "Doğrularım, eğrilerimle ben buyum işte." Bazen güldüm, bazen kızdım, bazen öfkelendim... Ama sayfalar birbiri ardına erirken, hiç bilmediğim birçok şeyi de öğrendim. Necdet Ağabeyin şirin yazıları bir tarih notuydu aynı zamanda.. Sonra telefon etti: "O notları sana okuyasın diye değil, önsöz yazasın diye bıraktım, ağa" diye. "Yazar mısın lütfen?" diye o anlatılmaz kibarlığı ve nezaketi ile devam etti. Nasıl yazmazdım ki... 35 yıldan beri durmadan yazıyorum. Necdet Ağabeyin "Bölük Pörçük" anılarına önsöz yazmak, en keyifle ve gururla yaptığım işlerden biri. Az sonra sizleri, Necdet Ağabeyle başbaşa bırakacağım. Ama veda etmeden eklemek istediğim bir şey var. Çok iyi bildiğim, söylemeden edemeyeceğim bir şey:"Necdet Çobanlı'nın, Necdet Çobanlı olması."