P>Bu çalışma 13. asır Hıristiyan düşüncesinin önemli İsimlerinden biri olan mistik teolog Bonaventura'nm (1217-1274) din felsefe ilişkisine yaklaşimını, felsefi sorunlar üzerinden tartışmaktadır. Yunan ve İslam felsefesinin Latînceye aktarılması Latin dünyasında felsefenin gelişimini ciddi bir şekilde etkiiemiştir. Nitekim Büyük Albert ve Thomas Aquinas'ın temsil ettiği Latin Aristoculuğu ile Daçya'lı Boethius ve Brabant'lı Siger'İn öncülüğünü yaptığı Latin İbn Rüşdcüfüğü akımları ancak böylesi bir etkileşim ağında ortaya çıkabilmiştir. Bu eser İslam düşüncesiyle ilişkisinin mahiyetini de göstererek, Auçustinecifiğe dayanarak söz konusu iki okulu eleştiren Bonaventura'nın din felsefe ilişkisine yaklaşımını, temelde âlemin ezeliliği, akılların birliği, mutluluğun mahiyeti gibi felsefi konular üzerinden incelemektedir. Eser Platon, Aristo, Latin Aristocuları ve Latin İbn Rüşdcülerinin felsefi yaklaşımlarına Bonaventura'nın getirdiği eleştirileri de tespit ederek araştırmayı evrensel bir çerçeveye taşımaktadır. İslam Düşüncesinin Ortaçağ Batı düşüncesine etkisini derinlemesine Öğrenmek, söz konusu felsefî konuiarı Ortaçağ felsefe kültürü üzerinden tanımak isteyenler için bu araştırma ufuk açıcı olacaktır.