Okuyacağınız bu kitap, anı defterimin bana fısıldadığı hayal ve gerçeklerin bir ürünüdür. Yıllar sonra açıp okuduğumda çok güldüm. Bazen de yanaklarıma süzülen gözyaşlarımı sildim, elimin tersiyle...

Sarman kedimin mırıltısı geldi kulaklarıma. Köpeğim Arap, kapımın önünde havlıyor sanki.

Arkadaşlarım hiç büyümemişler, tıpkı benim gibi. Yine gülüp söylüyor, oyunlar oynuyoruz.

Ilık bahar günlerinde bahçede sırt üstü yatıp bulutları seyrediyorum ve "İşte bu benim gemim", diyorum. "Ona binip dünyayı dolaşacağım." "Burası Amerika, burası Asya. Hangisi Afrika'ya benziyor? Burası Avrupa olmalı. Peki Antartika nerede? Burası da benim ülkem, sevgili vatanım. Bulutların en güzeli bu olmalı, deyip selamlıyorum onu. Tıpkı eski günlerdeki gibi."