Bahçe içinde, iki katlı oymalı saçakları ve balkon korkulukları yer yer kopmuş olan köşk için, eski kafalıların evi, derlerdi.
Muhtar Bey, okumuş, yazmış büyük memuriyetlerde bulunmuş, eski terbiyeyi bırakmamış, kibar, onurlu bir insandı. Çevrede ne kadar eskiden kalma köşk varsa, sahipleri birer birer mimarlarla, üteahhitlerle anlaşmış, köşklerini yıktırmış, yapılan apartmanda kendilerine birer daire aldıkları gibi kiraya verecek daireler de elde etmişler.

Sağda, solda öyle eski kılıklı aile yuvası kalmamıştı. Şurada muhasebecinin köşkü, beride bilmem hangi paşanın köşkü, hatta bir köşede bakkalın evi yıkılırken Muhtar Bey, o tarafa bakmak istemez, yaz da olsa, sıcaktan bunalsa da pencereyi açmaz...