Bir PKK'lının ibretlik MektubuBüyük Türk Milleti, ben, 1993 yılında PKK'nın dağ kadrosunda 1 yıl bomba eğitimi aldım. Daha sonra örgütüm beni istanbul'a gönderdi. Burada Kürdistan'ın kurtuluşu için canlı bomba olacaktım. Bir otele yerleştikten sonra eylem gününü, eylemde kullanacağım malzemeleri ve bombayı patlatacağım yerin planlarını beklemeye başladım. Yaklaşık 10 gün sonra bir koli içerisinde beklediğim emanetler geldi. Bombalayacağım yer bir askeri ordu eviydi- Tekrar otele döndüğümde tesadüfen televizyonda Çanakkale Savaşı ile ilgili bir program izledim. Son günlerimi yaşadığımdan bir günlüğüne Çanakkale Şehitliği'ni görmek istedim. Kendi kendime nasıl olsa ben de şehit olacağım diyordum. Geceden yola koyuldum. Şehitliğe vardığımda adeta bütün kanım çekildi. Yüzbinlerce insanın bu vatanın bir karış toprağım feda etmeme uğruna gözlerini bile kırpmadan şehit olmaları tüm düşüncelerimi altüst etti. Benim dedem de Çanakkale'de şehit düşmüştü. "Yarabbim" dedim. "Dedemin kurtardığı bu vatana, beni ve ailemi bağrına basan bu vatana, Türk'ü, Kürd'ü, Laz'ı, Çerkez'i, Alevi'si, Sünni'si ile omuz omuza kardeş kardeşe yaşamış, bu vatan evlatlarının canlarına kıyacaktım. Allah bu vatanı benim gibi cahillerden kurtarsın diyerek orada bulunan Jandarma karakoluna gidip teslim oldum ve bütün olanları anlatarak, şehit dedeme ve aileme ihanet etmedim. Edenlerle de ömürboyu savaşacağım. Artık ben de Mustafa Kemal'in askeri, Türkiye Cumhurıyeti'nin son nefesimi verene dek bekçisiyim.