Fatih Sultan Mehmet'in iki oğlu, Beyazıt ile Cem arasındaki taht kavgasını anlatan sürükleyici bir roman

Cem'in ordusu suya doğru akıyordu, beri tarafdakiler de bu akışı görerek bir takım hareketlere girmişti. Beyazıt, otağının önündeydi, ayaklarını üzengiye basarak boynunu yükseltiyordu. Cem de aynı vaziyette bahtını götüren fırkaya bakıyordu. İki kardeş, düşünce ve duygu itibarıyla tam bir birlik taşıyorlardı. Beyazıt, Lala'nın kendi safına geçmesini, Cem de Gedik Ahmet'in askerleriyle birlikte bu tarafa geçmesini bekliyordu.

Gedik Ahmet de, Lala Yakup da askerlerini suya saldırmakta güya tereddüt ediyorlardı. Derin olmayan ırmak, sanki göğsüne dökülecek taze taze kanları içmek için göğsünü açmıştı, bekliyordu. İşte bu sırada Yakup Bey'in gür sesi yükseldi:

-Kardeş kardeşi öldürmez. Hepimiz Türküz. Müslümanız. Varsın Cem, ağabeyiyle uyuşsun. Biz,

Sultan Beyazıt'ı selâmlayalım.

On bin dudak bu duayı tekrar etti:

-Yaşasın Sultan Beyazıt!..

Cem, bu hiç umulmayan nâraların havaya serptiği dalgalardan sarsılmış gibi atından yere düşerken Yakup Bey'in askerleri sancaklarını indiriyorlar, yürüyerek veya yüzerek beri tarafa geçiyorlardı...