P>Bugün yaygın olarak kabul gören uygarlık kuramına göre, ortaçağdaki

insanlar ve ilkel diye nitelenen kültürler dürtü ve itkilerini

çağımız insanına göre daha az gemlerler, bu toplumlarda dürtüler

bastırılmaz, duygular ve bunların' ifadesi kontrol altına alınmaz.

Oysa günümüzde artan işbölümü nedeniyle toplumsal bağlar

sıkılaşmış, karşılıklı bağımlılık artmış, yoğun duygular toplumsal

yaşamın sahne arkasına atılmıştır. Kurallar ve düzenlemelerden

oluşan sağlam bir zırh kuşatmıştır etrafımızı ve bunu pek

hissetmememizin nedeni, önceki dönemlerde hüküm süren dış baskıları

artık içselleştiriş olmamızdır. Hans Peter Duerr, bu uygarlık

kuramının yanlış olduğunu, bizim ve yabancı halkların geçmişiyle

örtüşmediğini ortaya koyuyor; uygarlık sürecinin mitinin

uygarlaşamamış insanları uygar ve yetişkin insanlar haline

getirmeve çalıştığıni iddia eden sömürge-ciliği haklı çıkarmakta kullanılan ideolojiye bir dayanak olduğunu

gözler önüne seriyor.Ancak duerr bizim toplumumuzun giderek uygarlaşması diye bir şeyin

söz konusu olmadığını, mevcut uygarlık kuramının dayandığı

kaynakları yeniden değerlendirerek belgeliyor. Yazar, hâkim

uygarlık kuramının eleştirisinden yola çıkarak, cinsel utancın ve

edebin kültür tarihini yeniden kuruyor: "Hepimizin gözleri çoktan

açılmıştır ve çıplaklık tarihsel olarak nasıl tanımlanmış olursa

olsun, kendi çıplaklığından utanmak insanın özünde vardır; yaşam

ağacından tüm toplumların üyeleri uzaklaştırılmıştır." Çıplaklık ve

Utanç, Uygarlık Sürecinin Miti'nin birinci cildi.