Türkiye'nin 1839'dan günümüze kadar uzanan modernite projesini, yaşanan toplumsal olay ve olguları niteleyerek, kendi içinde, "utançgaç modernite projesi" (1839-1923), "köktenci modernite projesi" (1923-1950), "popülist modernite projesi" (1950-1980) ve "modernite projesinin aşınması" (1980 ve sonrası) biçiminde adlandıran yazarlar; Modernitenin Altyapısı Oluşurken adını verdikleri bu üçüncü ve son ciltte Türkiye modernite tarihi içinde kalkınma, altyapı ve teknolojik gelişmeleri ele alıyor. Bu ciltte yeralan makalelerde İlkin ve Tekeli, Osmanlıda imar kavramının gelişmesi ile modernleşme çabalarını, imparatorluk dahilinde demiryollarından karayollarına uzanan taşımacılığın sosyal boyutlarını, Umur-u Nafia programlarının dönemsel yorumlarını, Cumhuriyetin demiryolu politikalarını, Chester Projesini ve Cumhuriyetle birlikte gelişen karayolu politikası ile burjuvazi oluşum sürecinde büyük inşaat müteahhitliğinin doğuşunu inceliyorlar.