Adreslerini yitirmiş evlerin soğuk odalarına sığınır artıkYetmişli yıllardan kalmış kırık melodiler,Anlaşılmaz söylentilerle dolu sokaklardan kaçarakBoyunları kırılmış başların kapalı gözlerinden uzakta ölmek için.Eski tüfeklerin nostaljik ilgisi de koruyamaz onları,Birileri bazen mırıldansa da nemli gözlerle rakı masalarında.....Ya da bir reklam klibine sokuştursa bir başkası.Arkalarında hiçbir şey kalmaz -"Yarın", yıkılmış bir şeydir-.....Yalnızca kanıksanan apseler ve "unutmanın tuhaf renkleri"...