Uçurumları hep sevmişimdir. İyice yaklaşıyorum, başım dönüyor, ne kadar derin! Tanrım, atlamalı! "Dikkat edin, düşeceksiniz!"
Bu da kim? Başım döndü doğru, düşecek gibi de oldum, ama. Ne güzel bir ses tonu! Sese doğru dönüyorum.
"Siz uçurumları seviyorsunuz. Ben, galiba cesur kadınları." Tatlı talı gülümsüyor.
"Evet diyorum; daha o, 'cesur kadınları' diye eklemeden. 'Cesur kadınları' dediğini, duymamış gibi yapıyorum: "Uçurumları görünce içimden atlamak geliyor, düşmezmişim gibi. Öyle hissediyorum, ama uçamayacağımı da biliyorum. Yani, hem düşmeyip hem uçamazsam ne olur diye merak ediyor olmalıyım. "Saçmaladım siz bana aldırmayın."