Demokratik uygarlık yönetimleri işlevleri, yönetim anlayışı ve kültüründe de bir geçişi yaşamak durumunda olacaktır. Bunun gerçekleşmesi ise; ne İsveç modeli olarak bilinen ve daha çok reel sosyalizmi dengelemek isteyen Batı kapitalizmi tarzı rekabetçi yaklaşımları -ki reel sosyalizmin çözülüşüyle bu tür yaklaşımlar da çözümsüzlüğe girmişlerdir- ne de Türkiye'de sosyal demokrat belediyeciliğin yüzeysel restorasyonla yetinen ve onu dahi gerçekleştirmede yeterli iradeyi gösteremeyen ucuz halkçılığıyla mümkündür.

Demokratik yerel yönetimler sonuna kadar halkçı olacaktır. Ama bu halk günlük yaşamın ağır baskısıyla bunaltılmış ve ufku daraltılmış bir halk değil, yüksek demokrasi bilinciyle yerelin sorunlarını ulusal ve global sorunlardan koparmayan, ama yerelin somutluğundan da uzak durmayan bir halk olacaktır, işte yerel yönetimlerin asıl görevi de böylesi bir halkın gelişiminde yöneten ve öncülük eden rolünü oynamaktır.