p>Her 12 Eylül Sabahında
Umutlarımızı büyüttük gelecek çağlara
Ve inadına böyle çoğaldık
Eskiden şarkılara dalıp giderdik yüzercesine
Şimdi türkülerimiz yollara düşürür bizi
Sırtımızda çantamız dağlara vurduk mu kendimizi
Yoksul kulübelerinde cıvıldaşır yaşamak
Korkusuz büyür çocuklar
Bir köylü rahat işler toprağını
Ve bir gelin sevinçle su taşır kocasına
Uzatsak ellerimizi
Bütün ağrılar diner
Her 12 Eylül sabahında bir yabancı gibiyiz
Kendi toprağımızda
Her 12 Eylül sabahında
Ferman çıkarılsa da umutlarımıza
En güzel günler bizimle gelecek
Karanlığa uzanan ellerimiz bir gün
Aydınlık sabahlar getirecek.