P>Bugün Sovyetler Birliği dostumuzdur, komşumuzdur, müttefikimizdir. Bu dostluğa ihtiyacımız vardır. Fakat yarın

ne olacağını kimse bu günden kestiremez. Tıpkı Osmanlı gibi, tıpkı Avusturya - Macaristan gibi parçalanabilir,

ufalanabilir. Bugün elinde sımsıkı tuttuğu milletler avuçlarından kaçabilirler. Dünya yeni bir dengeye

ulaşabilir. İşte o zaman Türkiye ne yapacağını bilmelidir...

Bizim bu dostluğumuzun idaresinde dili bir, inancı bir, özü bir kardeşlerimiz vardır. Onlara sahip çıkmaya

hazır olmalıyız. "Hazır olmak" yalnız o günü susup beklemek değildir. "Hazırlanmak" lazımdır. Milletler buna

nasıl hazırlanır? Manevi köprülerini sağlam tutarak. Dil bir köprüdür... inanç bir köprüdür... Tarih bir

köprüdür. Bugün biz bu kitlelerden dil bakımından, gelenek görenek bakımında ayrılmış, çok uzağa düşmüşüz. Bize

Osmanlı ve Selçuklu ile sınırlı bir tarih yetmez. Çünkü bu tarih bizim zamanlar içindeki maceramızın bir

parçasını kapsar. Köklerimize inmeli ve olayların böldüğü tarihimizin içinde bütünleşmeliyiz. Olaylarla

zorunluluklarla,şununla-bununla bölünmüş, parçalanmış, birbirimizden uzak düşmüş olabiliriz. Bugün biz mi

geldiğimiz bu yerde "doğruyuz", yoksa onlar mı?