Divan şiirinde en çok sözü edilen, güzel kadın'ın ağzı, dişleri, dudakları, yanakları ve saçlarıdır. Burada yan bakış manasına gelen gamze'nin dışında kalanlar, o devir kadınının en çok görülebilen uzuvlarıdır. Bu uzuvların her birisi belli bazı eşya ve mefhumlara benzetilmiş, bu benzetmelerden ve uzuvların münasebetlerinden fevkalâde mısralar ve beyitler meydana getirilmiştir. Bu uzuvlarla bazı din, savaş, ilm-i hücum, efsane hatta bahriye mefhum ve motifleri arasında dikkat çekici alâkalar kurulmuştur. Hatta denilebilir ki kadın güzelliği ile alâka kurulmayan hiçbir onu yoktur. Bu durum elbette kadının Türk cemiyetindeki yeri ve önemi için ayrı bir ölçüdür.Kadının bu gün için belki en az ilgi çekici uzuvları olan ayaklarının bile divan şairi indinde    müstesna    bir   yeri    vardır.Nedim;"Topukların göricek mest olup sofasındanPapuç gibi açılıp kaldı ağzı haffafın"