- İki sevda mı, dedim. Ama biz henüz on beş yaşındayız, nasıl sevdadan söz edebilriz...
- Dostluk ve arkadaşlık diyebilmeyi çok isterdim. Sence sevdanın yaşı olur mu?
- Bu soruna yanıt sermesem, bana kızar mısın? diye sordum.
- Neden yanıtlamıyorsun?
- Sen benim kafamı çok karıştırdın. Gönlümü daha fazla karıştırmana izin veremem. Senin çok uzağında da benim bir yaşamım olacak, dedim.
Ben bunları söyleyince Şükran;
- Galiba ben üşüdüm.. Her ne yaşadıysak burada bırakalım, deyip dudağıma küçücük ama çok sıcak bir öpücük kondurdu...
O öpücük gerçekten güzeldi, her yaşanılanı unutturmata yetecek gibiydi.