p>
Bireylerin sorunları ele alış biçimini, her birinin yaşam deneyimi ve aldığı eğitimle ilişkilendirmek zor değildir. Çünkü deneyim ve eğitim, sorunların çözümünde insana göz ardı edilemez olanaklar sağlamaktadır. Ne var ki gittikçe karmaşıklaşan toplumsal yaşam içinde, eleştirel düşünebilmek ve sorunlara çözüm üretebilmek için deneyimler tek başına yeterli olamamaktadır. Deneyimlerle birlikte okullarda ve okul dışı ortamlardaki öğrenme süreçleri de önemlidir. Okullarda uygulanan öğretim yöntemleri, eleştirel düşünmeyi doğrudan etkileyebilmektedir.

Okullarda, eleştirel yaklaşımlar yerine ezberlemeyi dayatan bir eğitim yöntemi, öğrencilerin eleştirel düşünme becerilerim geliştirmekten çok, itaatkâr olmasına neden olmaktadır. Oysa ezberlemenin yerini sistemli, mantıklı, çok açılı, karşıtıyla birlikte ve bilimsel bilgilere dayalı bir düşünüş biçimi almalıdır. Eleştirel düşünme diye adlandırabileceğimiz böyle bir düşünme yönteminin, okullarda öğretilmesinin önünde 'görünürde' bir engel bulunmamaktadır. Ayrıca, eleştirel düşünme üniversitelerde bilimsel düşünebilmenin ön koşuludur. Buna karşın eğitim kurumlarında ezberci, öğretmen merkezli öğretim yönteminin tümüyle ortadan kalktığı söylenememektedir.