Yüzyıllara meydan okurcasına 13.yy'ın Kilikya'sından gügünümüze ulaşan el yazması İncil'den yükselen bu çığlıkla sarsıldığımda Anadolulu bu saygıdeğer insanları tanıyamamış olmaktan müthiş bir üzüntü duydum. Yaşamlarını mesleklerine adamış olan bu ustalar, ölümle yüz yüze kaldıklarında bile sanatlarını uygulamaktan geri kalmamışlardı. Çoğunluğu Anadolu kökenli olan bu ressamların, yurt dışında tanındıkları halde, kendi yurtlarında bilinmemeleri vericiydi. Bu çelişkiyi gidermek ve tarihsel boşluğu doldurmak, hiç kuşkusuz Türkiyeli Ermeniler'in gönül borcu ve ödeviydi. Sanat tarihiyle, özellikle de resim sanatıyla yakından ilgilenen bir araştırmacı olarak Ermeni kültür ve sanatının soluğunu canlandırma isteğiyle Fransızca, İngilizce, Rusça ve Ermenice çok sayıdaki kitap yığınının içine gömüldüm, Tozlu kitap, dergi ve belgelerden yayılan eskimiş kağıt kokuları eşliğinde zaman tünelinde ilerlerken tanık olduğum zengin sanat mirası, Ermeni toplumunun sanatla olan güçlü bir göstergesiydi