(...)
Türkiye'nin son yıllarında siyasetin itibarsızlaşması ve siyasal kadroların kötü ekonomik yönetimden birebir sorumlu tutulur hale gelmesi 4651 Sayılı Kanun'da olumsuz yansımalara yol açmıştır. Bunların en önemlisi TCMB'nin kamu kesimi finansmanından tümüyle el çekmesi anlamını taşıyan 2. Madde'dir: "Banka Hazine ile kamu kurum ve kuruluşlarına avans veremez ve kredi açamaz; Hazine ile kamu kurum ve kuruluşlarının ihraç ettiği borçlanma araçlarını birincil piyasadan satın alamaz". Merkez Bankalarının "nihai ödünç mercii" (lender of last resort) olmaları mantığına aykırı, depressif şoklara karşı makroekonomik yönetimin manevra imkanlarını baştan engelleyen, parasalcı Ortodoksluğun şahikasına çıkarak Türkiye'nin siyasal kadrolarını ve hükümetlerini ebediyen "sorumsuz ve suç işlemeye eğilimli" sayan bu düzenlemeler derhal yürürlükten kaldırılmalıdır (TBMM Komisyonunca eklenen Geçici 2. Madde ile Kasım 2001'e kadar Hazine'ye tanınmış olan borçlanma imkanı ortadaki temel yanlışlığı gideremez).
(...)

-Kitabın İçinden Sayfa 137-