p>(...) Beni doğru olanı bilememe fakirliğimle yüzleş-tirdikten sonra, onu bulamama acizliği içinde bırakmayan irşadınızı anmamak mümkün mü? İlyas Efendi'nin dilinden "Sahibini bilmeyenin cahil, bildirmeyenin zalim" olacağını ifadeniz, yaşamanın ve yazmanın ancak neye hizmet ederse gaye çapında bir vasıta olma şerefine erişeceğini çok net gösterdi. Bu cümlenizin bugünden sonra yazı masamı aydınlatacak biricik ışık kaynağı olacağını söyleyebilirim. Ancak mektubunuzu okurken ilk darbeyi yediğim anda yıkılmamı engelleyen Hikmet Bey'in yanımda bulunması ve bahsettiğiniz kendi yazılarınız ile aranıza mesafe kovuşunuzun hikâyesini bana anlatmasıydı. (...) -Kitabın İçinden Sayfa 77-