Geleceğin "tam olgun" toplumuna ulaşmanın yolu nedir? insanların tümüyle eşit olduğu; ne emeğin ne de malların alınıp satılmaya ihtiyaçkalmadan üretilip paylaşıldığı bir topluma nasıl, hangi yollardangeçilerek ulaşılacaktır? Mülkiyet tümüyle ortadan kaldırılmadan birtakım "düzenlemelerle bu mümkün müdür? 19.Yüzyılda Londralı sosyalistler arasında geçen ve belli bir yaşın üzerindeki okurlara hiçde yabancı gelmeyecek bu tartışma, yine şaşırtıcı derecede benzer biçimde, hizipler arasında bir sağırlar diyalogu halinde sürer, karşılıklı bağırış çağırışlarla hiçbir sonuca varmayacağı belli olurken tartışmaya katılanlardan biri öfkeyle toplantı yerini terkeder. Soğuk bir Britanya gecesinde evine dönerken çok büyük bir tutkuyla "ne olur bir gününü olsun görebilsem, sadece tek bir gününü" demektedir kendi kendine.Yatağına yatıp az önceki dileğinin ne kadar 'olamayacak' bir dilek olduğuna hayıflanarak uykuya dalar; ve gözlerini yeniden açtığında22. yüzyılın pırıl pırıl bir yaz sabahında bulur kendini... Hem Marx'ı hem de dönemin Öteki sosyalistlerini derinden etkileyen,büyük tartışmalara yol açan William Morrİs'in bu ütopyası, bizleriçin de ilginç; ulaşım, iletişim teknolojilerinin 22. yüzyılı neye benzeteceğini tasavvur ederken hangimiz antikite ile ortaçağın karışımı olacak bir dünya görüyoruz? Morris, geleceğin toplumsal yapısını, insanların fiziksel ve zihinsel güzelliğini, mimarisini, tüm bunlarındoğayla uyumunu bir Grimm masalı tadında betimliyor olsa da,'devrimin gerçekleşme süreci'nde çekilen acıları tüm ayrıntılarıyla,son derece gerçekçi ve yalın bir dille sunuyor.