Gökyüzüne Akan Irmak'ta, yarınları yaratma adına yola çıkan kayıp ve kahraman bir kuşağın,12 Mart gençliğinin gökyüzünü fethetme sevdasını anlatıyor. 'Dağlar ağlıyor mu? Ağrı Dağı eridi mi? Deli akıyor muydu ırmakalr? Buz tuttu mu Kızılırmak kahrından? Rüzgar yakıyor muydu yüzleri? Kanadı mı Ankara? Yas mı tutuyordu denizler? Gırtlakları tıkandı mı gölgelenmişti? Ağlasın yürekler! İstanbul, Ankara ağlasın kahrından. Gülüşler donsun. Aşka bakın, aşkı tanıyın, aşkı öğrenin. Evrenseldir aşk, defne çiçeği gibi, zeytin dalı, ekmek-şarap -tuz... Ve hep yaralanmıştır, hep hüzünlüdür ve hep sarmıştır yarasını. Hüznünü hiç yitirmemiştir.