İnsanların az gidip uz gittiği, dere tepe düz gittiği, ama bir arpa boyu bile yol gidemediği ülkelerden birinde, Gülkız adında güzeller güzeli bir kız yaşarmış. Gülkız'a bakan bir daha bakar, gören gözlerini ayıramazmış. Güldükçe yanaklarında güller açmazmış, ama görenler, onun yanaklarından güller açtığını sanırlarmış. Dudakları kirazdan kırmızı, gözleri kömürden karaymış. Saçlarının bukleleri, gül bahçesindeki tomurcuk güllere benzediğinden, başının çevresinde kelebekler, bülbüller uçuşur dururmuş. Gözlerinin içinde karanfiller açarmış.